Sunday, April 12, 2026

चक्रव्यूह marathi kavita

           


चक्रव्यूह


काय करावं कसं करावं, काही कळत नाही 

आयुष्याचे गणित मात्र, जुळता जुळत नाही 


एक शिवले की, दुसरं उसवत जातं 

हरेक शिवायला, धागा काही मिळत नाही


एक संकटाचा डोंगर, पार केला न केला 

यक्ष म्हणून दुसरं, उसंत काही मिळत नाही


उमेदीने सारं विसरून, पुन्हा लढावं म्हणतो 

पण तीच गुल तीच काडी, घास काही गिळत नाही


येरे माझ्या मागल्या, म्हणून आयुष्य रेटावं

सुख शोधण्या नजर, खिळता खिळत नाही


चक्रव्यूहात अडकलेला, निश्चल अभिमन्यू मी

मुक्ती देण्या शोधतो, जयद्रथही मिळत नाही


📚🖋️ राहुल मोरे 

९४२१६१२९७९

जन्मदाता

                जन्मदाता

नांगर ओढू ओढू बैलाला लागते जवा धाप, 

तवा मले त्याच्या मंदी दिसतो माझा बाप  " १ "


माय मही सांगत होती, होता जवा तू लहान. 

दुष्काळाचे दिस होते, भागत नव्हती तहान. 

बाप तुझा वाटी भर दुधासाठी, राहिला होता गहाण. 

तवा मले वाटी मंदी दिसतो माझा बाप  "२"


घर दार पोसण्यासाठी राब राब राबं 

ऊन वारा पाऊस पाणी याचे नसे त्याला भान  

रगताचे पाणी करून कष्टाला नसे कधी माप, 

तवा मले ठायी ठायी दिसतो माझा बाप  "३"


एक एक गोट जवा, माय सांगत जाते, 

आतड्याला पिळ पडून, अंग लाही लाही होते.

बापासाठी, बापसाठी देवाकडे मागतो एक दान. 

तुझ्याहून मोठा कर, माझा जन्मदाता बाप, "४"

हा जन्मदाता बाप....


नांगर ओढू ओढू बैलाला लागते जवा धाप, 

तवा मला त्याच्या मंदी दिसतो माझा बाप 

रे दिसतो माझा बाप



📚🖋️  राहुल मोरे 

९४२१६१२९७९

Prarbdh कविता

                प्रारब्ध 


तुझ्या चेहऱ्यावरचे हसू, मला कळले होते.

विसरलीस तू याने, अश्रू जरा ओघळले होते.


त्या टेकडीवरच्या आना भाका, साऱ्या फोल होत्या.

डोळ्यात धूसर आठव, प्रारब्धाने छळले होते 


माझ्या नशिबी याजन्मी, न तुझे कदाचित येणे.

आठवांची शिदोरी हेच, प्राक्तनी माळले होते.


सोबतीचे अनेक क्षण, बेधुंद जगलो आपण.

त्या एकांत समई पाऊल, कधी न ढळले होते


निखळ प्रेम करीत राहिलो, स्वप्न उरी बाळगत.

मतलबी ही सारी दुनिया, आज मात्र कळले होते



📚🖋️ राहुल मोरे 

9421612979

उद्ध्वस्त वाडा

 उद्ध्वस्त वाडा


जुना, कवलारू, चिरेबंदी वाडा 

शांत विचारमग्न.


प्रत्येक खनाखनात बोबडे बोल 

अन् ओसरितील नाजूक पावलांची कंपने, 

तो हसरा खेळकर माहोल 

अनुभवतोय आजही..


कालपर्यंत याच छताखाली 

ज्यांना ऊब दिली 

ती आज भुर्रकन कशी बरं 

उडून गेली ?

नव्याने पंख फुटल्या सारखी!

कुणाला क्षितिज पदाक्रांत करायचय 

तर, कुणाला दर्या कवेत घ्यायचाय.

वाडा मात्र स्तब्द स्थितप्रज्ञ 

ते परतून येतील या आशेवर 


कधीतरी दोन-चार वर्षातून 

गेरु फासावा 

अन् नवा रंग चढवावा 

पहिल्या पावसात धुवून निघण्यासाठी 

मग ते गेरु रंगाचे ओघळ 

अन् जखमा लिंपलेले चुन्याची धब्बे 

ठळक दिसावेत 


पण, तरीही आज नाहीतर उद्या 

आपला जीर्णोद्धार होईल. 

या आशेवर तग धरून बसायचं 

येणाऱ्या वाटेकडे बघायचं 

डोळ्यात तेल घालून 


चिरेबंदी दिसणाऱ्या भिंती, 

आतून साऱ्या पोखरलेल्या. 

एक एक विटा एकमेकीतून निसटलेल्या 


अंगणातील तुळशीचीही हीच गत 

ती ही तहानलेली पाण्यावाचून.

तिला तर आताशा स्वप्न पडतात,

अवतीभवती सडा अन रांगोळीची.


याच साठी का?

ऊन वारा पाऊस 

घेतला होता अंगा खांद्यावर 

शेवटच्या क्षणी बे-सहारा होण्यासाठी 

तुळशी वाड्याकडे अन् वाडा तुळशीकडे 

पाहत राहतात केविलवण्या नजरेने 

उरल्या सुरल्या दिवसांचे सोबती होण्यासाठी 


📚🖋️ राहुल मोरे 

९४२१६१२९७९

Thursday, February 26, 2026

माय मराठी kavita

        


    माय मराठी 


श्वास मराठी, ध्यास मराठी

धमन्यांमध्ये वसे मराठी 

जन्मताच जी आली ओठी 

ती माय मराठी माय मराठी 


माळरानीचा वात मराठी 

दऱ्याखोऱ्यात गुंजे मराठी 

सह्यगिरीचे शिखर मराठी

माय मराठी माय मराठी


ज्ञानोबाची ओवी मराठी

तुकोबाची गाथा मराठी

भागवताचा खांब मराठी

माय मराठी माय मराठी

 

शिवबाची तलवार मराठी 

मावळ्यांची ललकार मराठी 

पुरंदरचा तट मराठी

माय मराठी माय मराठी 


यवनांना दहशत मराठी 

फिरंग्यांना शह मराठी

दिल्लीवर भगवा मराठी 

माय मराठी माय मराठी


वि.स,वि.वा जगले मराठी

विंदा, नेमाडे जिणे मराठी

ज्ञानपीठ हो दिले मराठी

माय मराठी माय मराठी 


मनामनावर राज्य करी 

माय मराठी माय मराठी


📚🖋️ राहुल मोरे 

       ९४२१६१२९७९

Kanya कविता

      कन्या इटूकले पिटूकले पावलं टाकत छुम छुम करीत येते दिवसभराचा क्षिणभाग  क्षणात पळवून नेते घरी आल्यावर सर्वात आधी  तीच असते दारात पप्पा आ...