Bail Marathi Kavita

 

 बैल

 

कुणब्याच पंचप्राण 

महादेवाचा मी नंदी 

घरात नसे मिरची  

नाही कमी केली चंदी 

माझ्या राजाचं हे रीन 

फेडू तरी मी रे कसं 

महादेव रे तो माझा 

वाहन मी त्याचं जसं 

पोळ्याच्या सना सुदी

माझा केवढा तो थाट 

अंगावर रेशीम झुल 

तिला शोभे जरी काट 

रंगी बेरंगी केली शिंगे 

त्याला चमकी बेगड

वाटे राजा मी इथला

गोठा माझा राजगड

करू धन्याची चाकरी

फेडावया त्याचं रिन 

येऊ देरे देवा मला 

त्याच्याच दारी मरण

आलं आधुनिक तंतर

गेला माझा तो रुबाब

कसायाच्या दारी बांधी

नाही राहिली माझी आब

एक इनंती ऐक राजा

नको करू हेळसांड 

मोडलेला तो रे डाव 

पुन्हा नव्याने रे मांड....

पुन्हा नव्याने रे मांड...

📚🖋️ राहुल मोरे 

९४२१६१२९७९